Στο τμήμα «Νέα» θα βρείτε όλες τις πρόσφατες καταχωρήσεις.

Το Κουβανέζικο μπαλέτο.

Το μπαλέτο κατηγοριοποιείται σε διάφορες σχολές τεχνικής, ή αλλιώς εκπαιδευτικές μεθόδους, οι οποίες αντιπροσωπεύουν την ιστορική εξέλιξη του μπαλέτου. Υπάρχουν οχτώ στιλ εκπαίδευσης στο κλασσικό μπαλέτο: το Ιταλικό (μέθοδος Cecchetti), το Ρώσικο (μέθοδος Vaganova), το Γαλλικό, το Αγγλικό (Royal Academy of Dance και Royal School of Ballet), το Δανέζικο (μέθοδος Bournonville), το Κουβανέζικο (μέθοδος της Alicia Alonso), και το Αμερικάνικο (μέθοδος Balanchine).

Στην Ελλάδα, διδάσκονται ευρέως η Γαλλική μέθοδος, η σχολή Vaganova (Ρωσία), και η μέθοδος Royal Academy of Dance (Αγγλία), ενώ οι υπόλοιπες μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται.

Οι τεχνικές που εντοπίζονται στο κλασσικό μπαλέτο δημιούργησαν τις βάσεις για πολλά άλλα είδη χορού όπως είναι το hip-hop, η jazz, το μοντέρνο και το σύγχρονο μπαλέτο.

Το μπαλέτο διαδόθηκε στην Κούβα από την Prima μπαλαρίνα Assoluta, Alicia Alonso, η οποία μαζί με τον σύζυγό της ίδρυσαν το 1948 το National Ballet of Cuba (Εθνικό Μπαλέτο της Κούβας). Λίγα χρόνια αργότερα ίδρυσαν και μία σχολή μπαλέτου την οποία διηύθυνε η ίδια η Alonso, προωθώντας την τέχνη του μπαλέτου στην νεολαία της Κούβας. Δεν είναι λοιπόν παράξενο ότι η μέθοδος που εφαρμόζεται στο Κουβανέζικο μπαλέτο είναι παγκοσμίως γνωστή ως η μέθοδος Alicia Alonso.

Η σχολή της Alonso γεννήθηκε μέσα από το όραμα ενός ιδανικού, διεθνώς κοινού μπαλέτου, που θα εξέλειπε τον διαχωρισμό της τέχνης αυτής σε σχολές και μεθόδους.

Το Κουβανέζικο μπαλέτο δημιουργήθηκε από τον συνδυασμό όλων των άλλων μεθόδων, επηρεασμένο κυρίως από την Γαλλική σχολή, το Αγγλικό σύστημα RAD, και την μέθοδο Vaganova (Ρώσικη). Παρακολουθώντας μία ομάδα Κουβανών χορευτών μπαλέτου, μπορεί κανείς να διακρίνει τις υψηλές απαιτήσεις όσον αφορά στις κινήσεις, το εξαιρετικό στήσιμο και τα καθαρά βήματα των χορευτών, την προσεγμένη τεχνική και την θεατρική εκφραστικότητα που χαρακτηρίζει τις παραστάσεις.

Η μέθοδος Alonso συγκεντρώνει όλες τις υπόλοιπες σχολές σε μία, δημιουργώντας μία εξιδανικευμένη μορφή μπαλέτου γεμάτη ζωντάνια και αυθεντικότητα. Παρ' όλα αυτά, δεν κατόρθωσε να εξαλείψει τις προγενέστερες μεθόδους μπαλέτου, οι οποίες διατηρούν τον ρόλο τους στον καλλιτεχνικό χώρο.

Κάθε μέθοδος διεξάγει τις δικές της εξετάσεις οι οποίες χωρίζονται σε επίπεδα, δίνοντας την ευκαιρία σε κάθε μαθητή να επιβεβαιώσει τις χορευτικές του ικανότητες. Με την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε χορευτικού επιπέδου μέσω εξετάσεων ο μαθητής παραλαμβάνει το πτυχίο που πιστοποιεί την επιτυχία του στις εξετάσεις, και περιλαμβάνει την βαθμολογία του.

Στο τελευταίο στάδιο των σπουδών ο μαθητής θα συμμετάσχει στις τελικές εξετάσεις και θα παραλάβει το ανώτατο πτυχίο το οποίο θα πιστοποιεί την επιτυχή ολοκλήρωση των σπουδών του.

Προσοχή! Το ελληνικό κράτος δεν αναγνωρίζει τα πτυχία αυτά ως επαγγελματικά διπλώματα. Για να αναγνωριστεί κάποιος στην Ελλάδα ως επαγγελματίας δάσκαλος μπαλέτου θα πρέπει μετά από επαρκή εκπαίδευση σε κάποια σχολή χορού να περάσει με επιτυχία τις εισαγωγικές εξετάσεις σε μία Ανώτερη Σχολή χορού, όπως είναι η κρατική σχολή, και να αποκτήσει το πτυχίο του μέσω της σχολής αυτής.

Κάθε μέθοδος χρησιμοποιεί το δικό της σύστημα ονομασίας όσον αφορά στις κινήσεις και στους ορισμούς. Παρ' όλα αυτά, όλες οι μέθοδοι ουσιαστικά συμπεριλαμβάνουν το ίδιο βηματολόγιο, παρουσιάζοντας διαφορές στον τρόπο διδασκαλίας και στο στιλ. Οι περισσότερες σχολές μπαλέτου, ιδίως στο εξωτερικό, στηρίζουν την διδασκαλία τους σε μία συγκεκριμένη σχολή τεχνικής μπαλέτου, προκειμένου να διασφαλίσουν την σαφή και καθαρή χρήση τεχνικής από τους μαθητές, καθώς και ομοιομορφία στις χορογραφίες.

Περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά την εκπαίδευση στον χορό θα βρείτε: 
E-mail: info@pro-dance.gr
Τα μηνύματα χωρίς στοιχεία (όνομα-τηλέφωνο) δεν θα απαντηθούν.