Στο τμήμα «Νέα» θα βρείτε όλες τις πρόσφατες καταχωρήσεις.

Το  Αμερικάνικο μπαλέτο .

Το μπαλέτο κατηγοριοποιείται σε διάφορες σχολές τεχνικής, ή αλλιώς εκπαιδευτικές μεθόδους, οι οποίες αντιπροσωπεύουν την ιστορική εξέλιξη του μπαλέτου.

Υπάρχουν οχτώ στιλ εκπαίδευσης στο κλασσικό μπαλέτο: το Ιταλικό (μέθοδος Cecchetti), το Ρώσικο (μέθοδος Vaganova), το Γαλλικό, το Αγγλικό (Royal Academy of Dance και Royal School of Ballet), το Δανέζικο (μέθοδος Bournonville), το Κουβανέζικο (μέθοδος της Alicia Alonso), και το Αμερικάνικο (μέθοδος Balanchine). Στην Ελλάδα, διδάσκονται ευρέως η Γαλλική μέθοδος, η σχολή Vaganova (Ρωσία), και η μέθοδος Royal Academy of Dance (Αγγλία), ενώ οι υπόλοιπες μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται.

Οι τεχνικές που εντοπίζονται στο κλασσικό μπαλέτο δημιούργησαν τις βάσεις για πολλά άλλα είδη χορού όπως είναι το hip-hop, η jazz, το μοντέρνο και το σύγχρονο μπαλέτο.

Το Αμερικάνικο μπαλέτο στηρίζει το εκπαιδευτικό του σύστημα στην μέθοδο Balanchine. Η σχολή Balanchine αποτελεί μία τεχνική μπαλέτου που αναπτύχθηκε από τον χορογράφο George Balanchine, από τον οποία πήρε και την ονομασία της.

Χαρακτηρίζεται από μεγάλες ταχύτητες, βαθιά plie, αντισυμβατικές κινήσεις και τοποθετήσεις των χεριών, και έμφαση στις γραμμές, ιδίως στο decale. Οι πιρουέτες en-dehors συχνά ξεκινούν σε 4η θέση με το πίσω πόδι ίσιο leg και εκτεταμένο το ένα χέρι προς τα μπρος. Αξιοσημείωτο είναι και το arabesque του Balanchine, κατά το οποίο το πόδι και ο γοφός του χορευτή είναι ανοιχτά προς το κοινό, ενώ το χέρι πιέζεται προς τα πίσω, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση, πιο ψηλής γραμμής arabesque. Ένα βασικό στοιχείο της μεθόδου Balanchine είναι η κατάληψη περισσότερου χώρου σε λίγο χρόνο.

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται η ψευδαίσθηση της ταχύτητας, του ύψους, του μήκους και του συγκοπτόμενου ρυθμού.

Η σχολή Balanchine προϋποθέτει χορευτές με άριστη φυσική κατάσταση και μεγάλη ευλυγισία.

Κάθε μέθοδος διεξάγει τις δικές της εξετάσεις οι οποίες χωρίζονται σε επίπεδα, δίνοντας την ευκαιρία σε κάθε μαθητή να επιβεβαιώσει τις χορευτικές του ικανότητες. Με την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε χορευτικού επιπέδου μέσω εξετάσεων ο μαθητής παραλαμβάνει το πτυχίο που πιστοποιεί την επιτυχία του στις εξετάσεις, και περιλαμβάνει την βαθμολογία του.

Στο τελευταίο στάδιο των σπουδών ο μαθητής θα συμμετάσχει στις τελικές εξετάσεις και θα παραλάβει το ανώτατο πτυχίο το οποίο θα πιστοποιεί την επιτυχή ολοκλήρωση των σπουδών του.

Προσοχή! Το ελληνικό κράτος δεν αναγνωρίζει τα πτυχία αυτά ως επαγγελματικά διπλώματα. Για να αναγνωριστεί κάποιος στην Ελλάδα ως επαγγελματίας δάσκαλος μπαλέτου θα πρέπει μετά από επαρκή εκπαίδευση σε κάποια σχολή χορού να περάσει με επιτυχία τις εισαγωγικές εξετάσεις σε μία Ανώτερη Σχολή χορού, όπως είναι η κρατική σχολή, και να αποκτήσει το πτυχίο του μέσω της σχολής αυτής.

Κάθε μέθοδος χρησιμοποιεί το δικό της σύστημα ονομασίας όσον αφορά στις κινήσεις και στους ορισμούς. Παρ' όλα αυτά, όλες οι μέθοδοι ουσιαστικά συμπεριλαμβάνουν το ίδιο βηματολόγιο, παρουσιάζοντας διαφορές στον τρόπο διδασκαλίας και στο στιλ.

Οι περισσότερες σχολές μπαλέτου, ιδίως στο εξωτερικό, στηρίζουν την διδασκαλία τους σε μία συγκεκριμένη σχολή τεχνικής μπαλέτου, προκειμένου να διασφαλίσουν την σαφή και καθαρή χρήση τεχνικής από τους μαθητές, καθώς και ομοιομορφία στις χορογραφίες.

Περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά την εκπαίδευση στον χορό θα βρείτε:
E-mail: info@pro-dance.gr
Τα μηνύματα χωρίς στοιχεία (όνομα-τηλέφωνο) δεν θα απαντηθούν.