Στο τμήμα «Νέα» θα βρείτε όλες τις πρόσφατες καταχωρήσεις.

Το Ιταλικό μπαλέτο.

Το μπαλέτο κατηγοριοποιείται σε διάφορες σχολές τεχνικής, ή αλλιώς εκπαιδευτικές μεθόδους, οι οποίες αντιπροσωπεύουν την ιστορική εξέλιξη του μπαλέτου.

Υπάρχουν οχτώ στιλ εκπαίδευσης στο κλασσικό μπαλέτο: το Ιταλικό (μέθοδος Cecchetti), το Ρώσικο (μέθοδος Vaganova), το Γαλλικό, το Αγγλικό (Royal Academy of Dance και Royal School of Ballet), το Δανέζικο (μέθοδος Bournonville), το Κουβανέζικο (μέθοδος της Alicia Alonso), και το Αμερικάνικο (μέθοδος Balanchine). Στην Ελλάδα, διδάσκονται ευρέως η Γαλλική μέθοδος, η σχολή Vaganova (Ρωσία), και η μέθοδος Royal Academy of Dance (Αγγλία), ενώ οι υπόλοιπες μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται.
Οι τεχνικές που εντοπίζονται στο κλασσικό μπαλέτο δημιούργησαν τις βάσεις για πολλά άλλα είδη χορού όπως είναι το hip-hop, η jazz, το μοντέρνο και το σύγχρονο μπαλέτο.

Ο όρος «Ιταλικό μπαλέτο» χρησιμοποιείται για την περιγραφή των αισθητικών ιδιοτήτων του κλασσικού μπαλέτου στην Ιταλία. Η Ιταλία έχει μεγάλη ιστορία με το μπαλέτο, και θεωρείται ευρέως ότι ο προάγγελους της σημερινής μορφής του μπαλέτου γεννήθηκε στην Ιταλία κατά την περίοδο της αναγέννησης, πριν ακόμα γίνει δημοφιλές στην Γαλλία.

Παρ' όλο που Ιταλικό μπαλέτο περιλαμβάνει δύο μεθόδους εκπαίδευσης, την μέθοδο Cecchetti και την μέθοδο του «La Scala Theatre Ballet School», στην πραγματικότητα είναι γνωστή για την μέθοδο Cecchetti, η οποία δημιουργήθηκε και μετονομάστηκε από τον Enrico Cecchetti.

Αυτή η μέθοδος αποτελείται από ένα αυστηρό εκπαιδευτικό σύστημα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την δομή των περιορισμών της τεχνικής του μπαλέτου. Στόχος της μεθόδου είναι να αναπτύξουν οι μαθητές τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του χορού μέσα από ένα αυστηρά καθορισμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης. Μέσω της μελέτης και του ενστερνισμού της διδασκαλίας, ο μαθητής θα μάθει όλες τις βασικές αρχές, σε μία προσπάθεια για να γίνει αυτόνομος, αποκτώντας δικό του στιλ, χωρίς να μιμείται τις κινήσεις του δασκάλου του.

Η διαφορά της μεθόδου Cecchetti διαφέρει από τις άλλες σχολές ως προς την προσπάθεια περιορισμού της εκπαίδευσης του μαθητή σε θετική επιστήμη. Επιβάλλει στους μαθητές σταθερό πρόγραμμα, με σετ ασκήσεων για κάθε εργάσιμη μέρα. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται ότι θα γίνει εξάσκηση πάνω σε διάφορα βήματα με μία συγκεκριμένη σειρά, και ότι κάθε σημείο του σώματος θα γυμναστεί εξίσου με τα υπόλοιπα. Κάθε άσκηση εκτελείται προς τα αριστερά και προς τα δεξιά, ξεκινώντας με την μία πλευρά την μία εβδομάδα, και με την άλλη πλευρά την επόμενη εβδομάδα.

Όπως όλες οι μέθοδοι, η σχολή Cecchetti διδάσκει στους μαθητές να σκέφτονται την κίνηση των πελμάτων, των ποδιών, των χεριών και του κεφαλιού σε σχέση με ολόκληρο το σώμα, και όχι σαν κάτι ξεχωριστό, έτσι ώστε να καλλιεργήσουν την αίσθηση των όμορφων γραμμών, χωρίς υπερβολή. Η βασική αρχή της μεθόδου είναι ότι είναι προτιμότερο να εκτελέσει κάποιος μία φορά μια άσκηση και να την κάνει σωστά, παρά πολλές φορές αλλά αδιάφορα: «Ποιότητα και όχι ποσότητα». Επιπλέον, περιλαμβάνει ένα μεγάλο λεξιλόγιο κινήσεων, που συμπεριλαμβάνει σαράντα «adages», και διακρίνεται για τις οχτώ port de bras, η μετάβαση μεταξύ των οποίων πρέπει να εκτελείται με απαλότητα και ροή.

Ο ίδιος ο Cecchetti επέμενε στην αυστηρή τήρηση της καθημερινής προπόνησης, αλλά πίστευε και ότι το μάθημα της ημέρας θα πρέπει να συμπληρώνεται από την μελέτη καινούριων βημάτων που έχουν συντεθεί από τον δάσκαλο με στόχο την ένταξη του μαθητή στην «γρήγορη μελέτη» και την βελτίωση του στην ικανότητα απορρόφησης καινούριων και καινούριων «enchaînements».

Η μέθοδος Cecchetti περιλαμβάνει εφτά βαθμίδες μαζί με εξετάσεις για να αποκτήσει κάποιος δίπλωμα.

Κάθε μέθοδος διεξάγει τις δικές της εξετάσεις οι οποίες χωρίζονται σε επίπεδα, δίνοντας την ευκαιρία σε κάθε μαθητή να επιβεβαιώσει τις χορευτικές του ικανότητες. Με την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε χορευτικού επιπέδου μέσω εξετάσεων ο μαθητής παραλαμβάνει το πτυχίο που πιστοποιεί την επιτυχία του στις εξετάσεις, και περιλαμβάνει την βαθμολογία του. Στο τελευταίο στάδιο των σπουδών ο μαθητής θα συμμετάσχει στις τελικές εξετάσεις και θα παραλάβει το ανώτατο πτυχίο το οποίο θα πιστοποιεί την επιτυχή ολοκλήρωση των σπουδών του.

Προσοχή! Το ελληνικό κράτος δεν αναγνωρίζει τα πτυχία αυτά ως επαγγελματικά διπλώματα.

Για να αναγνωριστεί κάποιος στην Ελλάδα ως επαγγελματίας δάσκαλος μπαλέτου θα πρέπει μετά από επαρκή εκπαίδευση σε κάποια σχολή χορού να περάσει με επιτυχία τις εισαγωγικές εξετάσεις σε μία Ανώτερη Σχολή χορού, όπως είναι η κρατική σχολή, και να αποκτήσει το πτυχίο του μέσω της σχολής αυτής.

Κάθε μέθοδος χρησιμοποιεί το δικό της σύστημα ονομασίας όσον αφορά στις κινήσεις και στους ορισμούς. Παρ' όλα αυτά, όλες οι μέθοδοι ουσιαστικά συμπεριλαμβάνουν το ίδιο βηματολόγιο, παρουσιάζοντας διαφορές στον τρόπο διδασκαλίας και στο στιλ. Οι περισσότερες σχολές μπαλέτου, ιδίως στο εξωτερικό, στηρίζουν την διδασκαλία τους σε μία συγκεκριμένη σχολή τεχνικής μπαλέτου, προκειμένου να διασφαλίσουν την σαφή και καθαρή χρήση τεχνικής από τους μαθητές, καθώς και ομοιομορφία στις χορογραφίες.

Περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά την εκπαίδευση στον χορό θα βρείτε: 
E-mail: info@pro-dance.gr
Τα μηνύματα χωρίς στοιχεία (όνομα-τηλέφωνο) δεν θα απαντηθούν.