Στο τμήμα «Νέα» θα βρείτε όλες τις πρόσφατες καταχωρήσεις.

Το Δανέζικο μπαλέτο.

Το μπαλέτο κατηγοριοποιείται σε διάφορες σχολές τεχνικής, ή αλλιώς εκπαιδευτικές μεθόδους, οι οποίες αντιπροσωπεύουν την ιστορική εξέλιξη του μπαλέτου. Υπάρχουν οχτώ στιλ εκπαίδευσης στο κλασσικό μπαλέτο: το Ιταλικό (μέθοδος Cecchetti), το Ρώσικο (μέθοδος Vaganova), το Γαλλικό, το Αγγλικό (Royal Academy of Dance και Royal School of Ballet), το Δανέζικο (μέθοδος Bournonville), το Κουβανέζικο (μέθοδος της Alicia Alonso), και το Αμερικάνικο (μέθοδος Balanchine).

Στην Ελλάδα, διδάσκονται ευρέως η Γαλλική μέθοδος, η σχολή Vaganova (Ρωσία), και η μέθοδος Royal Academy of Dance (Αγγλία), ενώ οι υπόλοιπες μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται.

Οι τεχνικές που εντοπίζονται στο κλασσικό μπαλέτο δημιούργησαν τις βάσεις για πολλά άλλα είδη χορού όπως είναι το hip-hop, η jazz, το μοντέρνο και το σύγχρονο μπαλέτο.

Το Δανέζικο μπαλέτο είναι γνωστό για την μέθοδο Bournonville, ένα σύστημα διδασκαλίας που αναπτύχθηκε από το Δανό μετρ του μπαλέτου, August Bournonville.

Η σχολή Bournonville δεν αποτελεί μόνο μία εκπαιδευτική και τεχνική μέθοδο, αλλά μία χορογραφική σχολή. Επικεντρώνεται κυρίως στο ρομαντικό στιλ, αφού γεννήθηκε κατά την ρομαντική περίοδο του μπαλέτου. Η μέθοδος Bournonville δεν χαρακτηρίζεται απλά από χορογραφίες ρομαντικού περιεχομένου, κάθε μπαλέτο εξιστορεί μία ρομαντική ιστορία αγάπης.

Η βασική αρχή της μεθόδου Bournonville είναι ότι ο χορευτής θα πρέπει να ερμηνεύει με φυσική χάρη, θεατρικότητα, και αρμονία ανάμεσα στο σώμα και στην μουσική. Χαρακτηριστικό της μεθόδου είναι ότι κάθε κίνηση παρουσιάζεται ως κάτι εύκολο που εκτελείται με άνεση, αν και είναι αρκετά απαιτητική από άποψη τεχνικής.

Οι χορευτές διακρίνονται για την πλαστικότητα, την άνεση και την μουσικότητα των κινήσεών τους. Η μέθοδος Bournonville περιλαμβάνει πολλές τεχνικές λεπτομέρειες, ξεκινώντας με τον σχηματισμό και την απαλότητα των χεριών. Χαρακτηριστικό είναι το στήσιμο των χορευτών, οι οποίοι πρέπει να διατηρούν το σώμα τους ίσιο με τάση προς τα πάνω.

Όσον αφορά στην ακολουθία του ρυθμού, τα πόδια ακλουθούν τον ρυθμό της μουσικής, ενώ τα χέρια ακολουθούν την μελωδία. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται φανερή αντίθεση ανάμεσα στην ταχύτητα των ποδιών και στην χάρη του κορμού και των χεριών, κάτι που ενισχύει την μουσικότητα του χορού.

Επιπλέον, η σχολή Bournonville βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα epaulements, και πολλές κινήσεις αρχίζουν και τελειώνουν σε 5η θέση. Οι πιρουέτες εκτελούνται με ένα χαμηλό develope σε 2η θέση, ενώ στις πιρουέτες προς τα έξω χρησιμοποιείται ένα χαμηλό develope σε 4η θέση.

Πολλές πόζες αναγνωρίζονται ως πόζες της μεθόδου Bournonville, συμπεριλαμβανομένων των tendu derriereμε το ένα χέρι σε 5η θέση και το άλλο χαμηλά στο πλάι.
Η σχολή Bournonville δεν είναι μόνο εκφραστική και ρομαντική, αλλά αγγίζει την ψυχή με την θεατρική παντομίμα που παρουσιάζει.

Τα μπαλέτα της σχολής Bournonville επιδεικνύουν τεχνικά απαιτητικούς ρόλους, δίνοντας περισσότερη έμφαση στους αντρικούς χαρακτήρες, σε αντίθεση με τις άλλες σχολές που επικεντρώνονται στους γυναικείους ρόλους. Αυτή η μέθοδος μπαλέτου αποτελεί μία ειλικρινή και αγνή τέχνη, περιλαμβάνοντας καθαρές και εκφραστικές κινήσεις, οι οποίες συνδυάζονται αρμονικά σε μία χορογραφία που παρουσιάζει μία ιστορία.

Κάθε μέθοδος χρησιμοποιεί το δικό της σύστημα ονομασίας όσον αφορά στις κινήσεις και στους ορισμούς. Παρ' όλα αυτά, όλες οι μέθοδοι ουσιαστικά συμπεριλαμβάνουν το ίδιο βηματολόγιο, παρουσιάζοντας διαφορές στον τρόπο διδασκαλίας και στο στιλ. Οι περισσότερες σχολές μπαλέτου, ιδίως στο εξωτερικό, στηρίζουν την διδασκαλία τους σε μία συγκεκριμένη σχολή τεχνικής μπαλέτου, προκειμένου να διασφαλίσουν την σαφή και καθαρή χρήση τεχνικής από τους μαθητές, καθώς και ομοιομορφία στις χορογραφίες.

Κάθε μέθοδος διεξάγει τις δικές της εξετάσεις οι οποίες χωρίζονται σε επίπεδα, δίνοντας την ευκαιρία σε κάθε μαθητή να επιβεβαιώσει τις χορευτικές του ικανότητες. Με την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε χορευτικού επιπέδου μέσω εξετάσεων ο μαθητής παραλαμβάνει το πτυχίο που πιστοποιεί την επιτυχία του στις εξετάσεις, και περιλαμβάνει την βαθμολογία του.

Στο τελευταίο στάδιο των σπουδών ο μαθητής θα συμμετάσχει στις τελικές εξετάσεις και θα παραλάβει το ανώτατο πτυχίο το οποίο θα πιστοποιεί την επιτυχή ολοκλήρωση των σπουδών του.

Προσοχή! Το ελληνικό κράτος δεν αναγνωρίζει τα πτυχία αυτά ως επαγγελματικά διπλώματα. Για να αναγνωριστεί κάποιος στην Ελλάδα ως επαγγελματίας δάσκαλος μπαλέτου θα πρέπει μετά από επαρκή εκπαίδευση σε κάποια σχολή χορού να περάσει με επιτυχία τις εισαγωγικές εξετάσεις σε μία Ανώτερη Σχολή χορού, όπως είναι η κρατική σχολή, και να αποκτήσει το πτυχίο του μέσω της σχολής αυτής.

Κάθε μέθοδος χρησιμοποιεί το δικό της σύστημα ονομασίας όσον αφορά στις κινήσεις και στους ορισμούς. Παρ' όλα αυτά, όλες οι μέθοδοι ουσιαστικά συμπεριλαμβάνουν το ίδιο βηματολόγιο, παρουσιάζοντας διαφορές στον τρόπο διδασκαλίας και στο στιλ. Οι περισσότερες σχολές μπαλέτου, ιδίως στο εξωτερικό, στηρίζουν την διδασκαλία τους σε μία συγκεκριμένη σχολή τεχνικής μπαλέτου, προκειμένου να διασφαλίσουν την σαφή και καθαρή χρήση τεχνικής από τους μαθητές, καθώς και ομοιομορφία στις χορογραφίες.

Περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά την εκπαίδευση στον χορό θα βρείτε: 
E-mail: info@pro-dance.gr
Τα μηνύματα χωρίς στοιχεία (όνομα-τηλέφωνο) δεν θα απαντηθούν.