Στο τμήμα «Νέα» θα βρείτε όλες τις πρόσφατες καταχωρήσεις.

Χορευτικά αφιερώματα. Το Βιεννέζικο Βάλς.

Η μουσική του Johann Strauss τον κάνει να αντέχει στον χρόνο και να παραμένει σύμβολο υψηλών ιδεών και συναισθημάτων.

Το Βιεννέζικο Βαλς γεννήθηκε τον 13ο αιώνα στη Βιέννη, στην Αυστρία, και θεωρείται ένας από τους αρχαιότερους απαλούς χορούς.

Πολύ πριν εισαχθεί στην υψηλή κοινωνία, οι χωρικοί, και γενικά ο φτωχός λαός της Αυστρία και της Βαυαρίας, χόρευαν «στριφογυριστούς» (με πολλές στροφές) χορούς, όμοιους, τόσο χορευτικά, όσο και μουσικά, με το Βιεννέζικο Βαλς.

Ένα είδος χορού που θύμιζε αρκετά το Βιεννέζικο Βαλς, και ήταν πολύ αγαπητό στη Γαλλία το 1959, ήταν το «Volter» (στρίβω).

Έτσι, όταν εμφανίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα, το αυστριακό Βιεννέζικο Βαλς γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία ακόμα και στην υψηλή κοινωνία της Γαλλίας.

Όμως στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες το Βιεννέζικο Βαλς δέχτηκε μεγάλη αποδοκιμασία:
Οι δάσκαλοι χορού θεώρησαν το Βαλς απειλή για το επάγγελμά τους, διότι ήταν αρκετά εύκολη η εκμάθηση του βασικού βήματος σε σύγκριση με τους χορούς που χορεύονταν στο παλάτι και δεν απαιτούσε πολύ εξάσκηση.

Το Βιεννέζικο Βαλς δέχτηκε αρνητική κριτική και από ηθικής πλευράς που αφορούσε σε ένα βασικό χαρακτηριστικό του χορού, τη σωματική επαφή.

Οι χορευτές (ειδικά οι ντάμες) έπρεπε να σηκώνουν με τα χέρια τους τα ενδύματά τους προκειμένου να μην πατηθούν και αυτό τους υποχρέωνε να κρατιούνται έχοντας σωματική επαφή. Επιπλέον, ο χορός περιείχε πολλές στροφές που εκτελούνταν συνεχόμενα με μεγάλη ταχύτητα, επομένως η σωματική επαφή ήταν αναπόφευκτη.

Παρά τις επιθέσεις που δέχτηκε, το Βιεννέζικο Βαλς έγινε τελικά αποδεκτό σε ολόκληρη την Ευρώπη τον 19ο αιώνα αποκτώντας μεγάλη δημοτικότητα και σήμερα θεωρείται από τους πιο δύσκολους απαλούς χορούς που απαιτεί άψογο στυλ και αρχοντικό αέρα.

Το Βιεννέζικο Βαλς ανήκει στους απαλούς χορούς και κινείται προοδευτικά στον χώρο αριστερόστροφα, όπως το Αργό Βαλς και το Foxtrot. Η ταχύτητα του είναι δύο φορές πιο γρήγορη από ότι του Αργού Βαλς: ενώ το Αργό Βαλς χορεύεται σε 28-30 μέτρα ανά λεπτό, το Βιεννέζικο Βαλς χορεύεται σε 55-60 μέτρα ανά λεπτό.

Πολλά από τα βήματά του μοιάζουν με αυτά του Βιεννέζικου Βαλς στο International style: αριστερές στροφές, δεξιές στροφές, μπροστινές και πίσω αλλαγές από τις αριστερές στις δεξιές στροφές και μπροστινές και πίσω αλλαγές από τις δεξιές στις αριστερές στροφές.

Η βασική τους διαφορά είναι το επίπεδο του Βιεννέζικου Βαλς στο American Style είναι περισσότερο κοινωνικό, παρά αγωνιστικό, καθώς στο πρώτο επιτρέπεται η χρήση «ανοικτών» βημάτων που όμως δεν χρησιμοποιούνται στο International Style.

Ως κοινωνικός χορός το Βιεννέζικο Βαλς απαιτεί μεγάλες αίθουσες και εμφανή γραμμή χορού. Η άρση και η πτώση είναι ανεπαίσθητες, καθώς δεν τις επιτρέπει η ταχύτητα του χορού. Περισσότερο ορατή είναι η κίνηση sway στο πάνω μέρος του σώματος.

Το μέτρημα είναι ίδιο με το αργό Βαλς: 1, 2, 3. Το βήμα που γίνεται στον πρώτο χτύπο προς τα μπρος γίνεται πάντα πάνω στο τακούνι (heel step) και τα βήματα που γίνονται στον δεύτερο και τρίτο χτύπο της μουσικής γίνονται κυρίως σε όλο το πέλμα (flat steps), με το τακούνι να αιωρείται ελαφρώς από το πάτωμα. Οι παρτενέρ χορεύουν το βήμα που γίνεται στον πρώτο χτύπο ακολουθώντας την γραμμή χορού και χρησιμοποιούν τα βήματα που γίνονται στον δεύτερο και στον τρίτο χτύπο για να τοποθετηθούν πάνω στην γραμμή χορού για να ακολουθήσει το προοδευτικό βήμα στον επόμενο πρώτο χτύπο.

Ακόμα και στις φιγούρες που γίνονται με κατεύθυνση προς τα αριστερά ή προς τα δεξιά τα βήματα που γίνονται πάνω στον πρώτο χτύπο (προοδευτικά βήματα) γίνονται πάντα σε ευθεία πάνω στην γραμμή χορού. Αυτό επιτυγχάνεται με την απομόνωση του κορμού (το επάνω μέρος του σώματος) από το σώμα από την λεκάνη και κάτω. Με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατό να είναι ο θώρακας στραμμένος διαγώνια σε σχέση με την γραμμή χορού, ενώ τα πέλματα να κινούνται ευθεία πάνω στην γραμμή χορού.

Ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα στο βιεννέζικο Waltz είναι η υπερβολική περιστροφή που προκαλείται από τον μη καλό έλεγχο των κινήσεων των παρτενέρ. Το να σκέφτονται οι χορευτές (κυρίως ο καβαλιέρος) τον βαθμό στροφής (συνήθως μισή στροφή) που πρέπει να πραγματοποιήσουν είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από το να κάνουν ασυναίσθητα συνεχείς στροφές. Με την μέθοδο αυτή προλαμβάνονται οι ζαλάδες (λόγω των πολλών στροφών) και έχετε μεγαλύτερο έλεγχο των κινήσεών σας. Υπολογίζετε ότι θα ολοκληρώνετε μισή στροφή σε κάθε μουσικό μέτρο.

Το κράτημα και γενικά η σύνδεση των παρτενέρ είναι όμοια με το Αργό Waltz και το Foxtrot. Η μόνη διαφορά είναι ότι η τοποθέτηση του κεφαλιού προς τα αριστερά είναι πολύ πιο έντονη και για τους δύο παρτενέρ εξαιτίας των περιστροφών που χαρακτηρίζουν τον χορό. Κοιτάζοντας το κράτημα από ψηλά θα βλέπαμε ότι σχηματίζεται ένα οβάλ σχήμα με τα κεφάλια των χορευτών να βρίσκονται έξω από το σχήμα αυτό.

Όλες οι κινήσεις πρέπει να πηγάζουν από το κέντρο βάρους των παρτενέρ. Με αυτόν τον τρόπο η κίνηση περιορίζεται χαμηλά προς το πάτωμα με αποτέλεσμα να έχουν οι χορευτές μεγαλύτερο έλεγχο του άξονά τους ιδίως κατά τη διάρκεια των στροφών.

Το βιεννέζικο waltz είναι ένας πραγματικά συναρπαστικός χορός. Κατακτείται μεν δύσκολα, αλλά αξίζει την προσπάθεια.