Μάθετε τα πάντα για τον χορό

τα πάντα για τον χορό, δωρεάν και χωρίς διαφημίσεις!

info@pro-dance.gr  

Το πιο σημαντικό στοιχείο που διαφοροποιεί το ζεϊμπέκικο από τους άλλους χορούς είναι η μουσική του και ο στίχος του.
Για να χορέψεις ζεϊμπέκικο συγκεντρώνεσαι τόσο στην μουσική όσο και στα λόγια του. Αυτό που χορεύεις, δηλαδή οι κινήσεις σου, πρέπει να έχουν σχέση με αυτό που ακούς, τα λόγια του τραγουδιού, το νόημα τους, σου δίνουν το ύφος και το στυλ...


Αυτό που ακούς, σε κάνει να εκφράζεσαι με το σώμα σου και αυθόρμητα να χορεύεις  την επόμενη σου κίνηση, την επόμενη φιγούρα σου.

Ο ρυθμός του δύσκολος. ο πλέον πολύπλοκος ρυθμικά χορός στον κόσμο, πρέπει να είναι το ζεϊμπέκικο, με μεγάλο μουσικό μέτρο και 9/8 μουσικό χρόνο. Οι περισσότεροι άνθρωποι ακούγοντας ένα ζεϊμπέκικο, όσο καλοί χορευτές και εάν είναι, όση μουσική και εάν έχουν ακούσει, δύσκολα χωρίς καθοδήγηση από κάποιο γνώστη ή δάσκαλο, θα αναγνωρίσουν τα όγδοα από τα δεκαταέκτα, και θα χάνουν συχνά τον ρυθμό.

Ο περισσότερος κόσμος αναγνωρίζει και βρίσκει στην μουσική μόνο τα όγδοα. Αυτό είναι εύκολο να το καταλάβετε όταν ακούσετε πώς χτυπάει τις παλάμες του το κοινό όταν κάποιος χορεύει.

Επίσης, ο κόσμος πιστεύει ότι το ζεϊμπέκικο δεν έχει βήματα, δεν έχει φιγούρες, απλά κάνεις ότι νοιώθεις. Όπως όλοι οι ελεύθεροι χοροί, το ζεϊμπέκικο απαιτεί υπομονή, επίμονή και προσηλώση, εάν κάποιος θέλει να μάθει να χορεύει καλά.

Όταν θα έχει μάθει πολύ καλά και θα νοιώθει την μουσική, τότε θα χορεύει ελεύθερα και θα κάνει ότι νοιώθει. Σε όλα τα είδη χορού, σόλο ή με παρτενέρ, όταν οι χορευτές είναι τέλειοι, στο υψηλότερο επίπεδο της εκπαίδευσής τους, τότε μπορούν και να αυτοσχεδιάζουν.

Πολλά έχουν γραφτεί, γράφονται και θα γράφονται για το ζεϊμπέκικο, την προέλευση, την φιλοσοφία, τα πρέπει και τα δεν πρέπει.

Σίγουρα είναι μέρος του πολιτιστικού καλλιτεχνικού πλούτου που μας χάρισαν οι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία και σίγουρα ούτε η Ρεμπέτικη εξέλιξη του, ούτε η σημερινή του μορφή, έχει καμία σχέση με την Τούρκικη μορφή του, τους βρακοφόρους αιμοβόρους ζεϊμπέκιδες και τις ιστορίες που το συνοδεύουν.

Το ζεϊμπέκικο, όπως χορεύεται σήμερα από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, είναι ένας από τους πιο όμορφους χορούς, με μουσική που αγγίζει τις ψυχές όλων των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Ο ρυθμός: Γρήγορα-αργά, γρήγορα- αργά, αργά, γρήγορα αργά, γρήγορα αργά, αργά, αργά.

Το μέτρημα: Ε-νά, δυοτρία, τέσσερα, πε-ντέ, εξεπτά, οκτώ, εννιά.

Περιγραφή:

(1) Βήμα αριστερό εμπρός (γρήγορα).
(2) Βήμα δεξί εμπρός με σταμάτημα-παύση (αργό), το αριστερό πόδι είναι στον αέρα πίσω σε όλη την διάρκεια της παύσης.
(3)-(4) Επανάληψη το (1)-(2).
(5) Ένα αργό βήμα με το αριστερό μπροστά και παύση με το δεξί πίσω ελεύθερο στον αέρα (αργό).
(6)-(7) & (8)-(9) Επανάληψη των κινήσεων (1-2-3-4), αυτή την φορά όμως, με το δεξί πόδι που είχε μείνει ελεύθερο στην (5).
(10) Το δεξί πόδι που είχε μείνει σε παύση ελεύθερο στην (9) στρέφει με το σώμα προς τα δεξιά ¼ του κύκλου και πατώντας στρίβει άλλο ¼ του κύκλου, σύνολο δηλαδή ½ στροφή.
(11) Το αριστερό πατά δίπλα στο δεξί κλειστά
και το ελευθερώνει για να αρχίσει η ίδια διαδικασία αρχίζοντας με το δεξί.

Δηλαδή, εννέα βήματα εμπρός και μια στροφή πάντα αντίθετης φοράς από το πόδι που ξεκινάμε. Ξεκινώντας με το αριστερό, μετρώντας μέχρι το επτά (εννέα κινήσεις) και στρίβοντας δεξιά θα τελειώσουμε με ελεύθερο πόδι το δεξί.

Με αυτό τον τρόπο θα γίνει εξάσκηση στο βαρύ περπάτημα του ζεϊμπέκικου, στην ισορροπία με ταλάντευση στο ένα πόδι, στον ρυθμό και σε μια μικρή στροφή.

Τα βήματα του Ζεϊμπέκικου είναι πολλά, αφού υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών δημοφιλών κινήσεων.
Τα μουσικά μέτρα ενός τραγουδιού με διάρκεια 3-4 λεπτών αντιστοιχούν σε είκοσι ή εικοσί έξι φιγούρες (βήματα).
Εάν κάποιος θέλει να χορεύει χωρίς να επαναλαμβάνει πολλές κινήσεις, θα πρέπει να μάθει περίπου είκοσι.

Ο σκοπός του δασκάλου είναι να κάνει τον μαθητή να χορεύει εντελώς ελεύθερα κάποια στιγμή. Να χορεύει αυτοσχεδιάζοντας σε αυτό που η μουσική και τα συναισθήματά του τον οδηγούν.
Αυτό απαιτεί μακρόχρονη προσπάθεια και εξάσκηση απο τον μαθητή και πολύ μεράκι απο τον δάσκαλο.
Το ζεϊμπέκικο όλα αυτά τα αξίζει με το παραπάνω. Χορεύοντας Ζεϊμπέκικο σε αυτό το επίπεδο, θα νιώσετε συναισθήματα που ίσως  τίποτα άλλο δεν μπορεί να σας κάνει να νιώσετε.