Στο τμήμα «Νέα» θα βρείτε όλες τις πρόσφατες καταχωρήσεις.

Δάσκαλος χορού = Υπομονή, πίστη, αφοσίωση.

Για να γίνει κάποιος δάσκαλος χορού δεν αρκεί να γνωρίζει πολύ καλά το αντικείμενο του χορού και την διαδικασία της εκπαίδευσης. Για να φθάσει στον σκοπό του, θα χρειασθούν και άλλα πράγματα που δεν έχουν σχέση με τις γνώσεις και τις ικανότητές του.

Η αρχή για τον δάσκαλο είναι πάντα εύκολη και πολλή ευχάριστη.

Ο δάσκαλος έβλεπε τα σημάδια που του έδειχναν τον δρόμο. Όπου και εάν άκουγε μουσική, το σώμα του δεν κρατιόταν, ήθελε να χορέψει. Όταν έβλεπε άλλους να χορεύουν δεν έχανε στιγμή, δεν έχανε μια κίνηση, παρακολουθούσε, ρούφαγε το θέαμα και μέσα του χόρευε, χόρευε ασταμάτητα.

Μια μέρα το πήρε τελικά απόφαση, θα γινόταν δάσκαλος χορού.

Πήγε σε πολλές σχολές χορού για πολλά χρόνια Έκανε μαθήματα με πολλούς δασκάλους, ατελείωτες ώρες εξάσκησης, πρόβες, χορογραφίες και παραστάσεις. Στην συνέχεια σεμινάρια, αγώνες, ταξίδια ήρθαν και οι διακρίσεις, τα βραβεία όμορφες αξέχαστες εμπειρίες.

Έφθασε και η ώρα των εξετάσεων και των διπλωμάτων, πέρασe και αυτή η περίοδος, όχι τόσο ευχάριστα και διασκεδαστικά, αλλά στο τέλος όλα καλά.

Κάποτε ήλθε και η ώρα της δουλειάς, της πραγματικής δουλειάς για την επιβίωση.

Στην διάρκεια της εκπαίδευσης του όλα αυτά τα χρόνια, ξεκινώντας από κάποια μαθήματα που έκανε ο ίδιος σε φίλους και συγγενείς χωρίς ανταμοιβή και συνεχίζοντας με κάποιες λίγες ώρες βοηθητικές σε κάποιες σχολές, είχε μια μικρή αλλά καλή εμπειρία.

Το ήξερε ήταν καλός και μπορούσε να διδάξει, μπορούσε να μάθει τον κόσμο να χορεύει αλλά πού?

Χόρευε, έκανε εξάσκηση, μάθαινε καινούργια πράγματα, έψαχνε παντού δουλειά και περίμενε.

Πέρασαν μήνες, πέρασε χρόνος, άρχισε να δουλεύει σε άλλη δουλειά το πρωί, σε άλλη δουλειά το απόγευμα, αλλά χορός πουθενά. Μόνο κάποιες υποσχέσεις, κάποιες λίγες ώρες σε κάποιες σχολές.

Το όνειρο άρχισε να γκριζάρει και να ξεχνιέται, λεφτά για να κάνει δική του σχολή δεν υπήρχαν και εάν υπήρχαν με τι εμπειρία να το ρισκάρει. Σταμάτησε να εξασκείται, δούλευε πολλές ώρες, πήρε κιλά και βάρυνε.

Σωματικά αλλά και ψυχολογικά. Απέφευγε να πηγαίνει σε μέρη που ο κόσμος χόρευε ή έβλεπε χορό.

Ο χορός σιγά σιγά χάθηκε απο την ζωή του. Όταν άκουγε μουσική η καρδιά του κτύπαγε πιο γρήγορα, αλλά το σώμα του δεν ήθελε πια να χορέψει.

Πολλοί ξεκινούν, κάνουν μια τεράστια προσπάθεια, ξοδεύουν πολλά χρήματα γίνονται πολύ καλοί δάσκαλοι χορού, αλλά στο τέλος, στην προσπάθεια για την επιβίωση, χάνουν την υπομονή τους και αφήνουν στην άκρη τα όνειρά τους.

Υπομονή πίστη και αφοσίωση στον στόχο, για πάντα, μέχρι την τελική επιτυχία, ας μην είναι μεγάλη, αλλά να είναι χορός.

Περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά την εκπαίδευση στον χορό θα βρείτε:
E-mail: info@pro-dance.gr  Τα μηνύματα χωρίς στοιχεία (όνομα-τηλέφωνο) δεν θα απαντηθούν.